Իմաստ 1neutral · 88%
կարողություն կամ հմտություն, որը մարդուն հնարավորություն է տալիս կատարել որոշակի առաջադրանք կամ դեր
Բնական օրինակներ
Die Fortbildung dient der Befähigung von Lehrkräften zum digitalen Unterrichten.
Վերապատրաստումը նպատակ ունի ուսուցիչներին թվային դասավանդման կարողությամբ օժտել։
Für die Stelle ist die Befähigung zur eigenständigen Projektleitung entscheidend.
Այս պաշտոնի համար ինքնուրույն նախագծեր ղեկավարելու կարողությունը վճռորոշ է։
Das Zeugnis bestätigt ihre fachliche Befähigung für den höheren Dienst.
Վկայականը հաստատում է նրա մասնագիտական որակավորումը բարձր պետական ծառայության համար։