Իմաստ 1formal · 90%
առաջացնել կամ պատճառ դառնալ որոշակի վիճակի կամ արդյունքի
Բնական օրինակներ
Die Vermittlung soll eine politische Einigung herbeiführen.
Միջնորդությունը պետք է հանգեցնի քաղաքական համաձայնության։
Die Reform könnte einen grundlegenden Wandel herbeiführen.
Բարեփոխումը կարող է հիմնարար փոփոխություն առաջացնել։
Der Verstoß führte letztlich die Auflösung des Vertrags herbei.
Խախտումը վերջնականապես հանգեցրեց պայմանագրի լուծարմանը։
Կիրառության նշում
Պաշտոնական բայ է՝ վիճակ, արդյունք, փոփոխություն կամ որոշում առաջացնելու կամ պատճառ դառնալու իմաստով։