Իմաստ 1neutral · 89%
Ձայնի բարձր կամ ցածր հնչելու ընկալվող հատկությունը, որը կապված է հաճախականության հետ։
Բնական օրինակներ
Die Sängerin traf die schwierige Tonhöhe trotz der Erkältung genau.
Երգչուհին, չնայած մրսածությանը, ճշգրիտ հնչեցրեց դժվար հնչյունի բարձրությունը։
Bei einer Frage steigt die Tonhöhe am Satzende in manchen Sprachen an.
Որոշ լեզուներում հարցական նախադասության վերջում ձայնի բարձրությունը բարձրանում է։
Das Messgerät zeigte eine gleichbleibende Tonhöhe, obwohl der Ton lauter wurde.
Սարքը ցույց տվեց, որ ձայնի ուժգնանալուն զուգահեռ հնչյունի բարձրությունը չէր փոխվել։
Կիրառության նշում
«Tonhöhe verändern»-ը ձայնի բարձրությունը փոխելն է, ոչ թե ուժգնությունը։