Իմաստ 1formal · 84%
Մարդ, որը հրաժարվել է այն կրոնից, քաղաքական շարժումից կամ խորապես արմատացած համոզմունքից, որին նախկինում հետևել է։
Բնական օրինակներ
The regime branded the former supporter an apostate.
Վարչակարգը նախկին աջակիցին հավատուրաց պիտակավորեց։
She was condemned as an apostate after leaving the faith.
Հավատքից հրաժարվելուց հետո նրան դատապարտեցին որպես հավատուրացի։
The novel follows apostates who question their inherited faith.
Վեպը պատմում է հավատուրացների մասին, որոնք կասկածի տակ են դնում իրենց ժառանգած հավատքը։
Կիրառության նշում
Այլ մարդկանց հասցեին հաճախ ունի դատապարտող երանգ։ Մի՛ շփոթիր այդպիսի մարդուն նրա հետ, ով պարզապես կասկածում կամ քննադատում է որևէ համոզմունք։