Իմաստ 1neutral · 85%
Մարդուն, խմբին կամ գաղափարը նախկին կապից տարանջատելու գործողություն կամ այդ կապի խզված վիճակ։
Բնական օրինակներ
The leader announced dissociation from the remarks.
Ղեկավարը հայտարարեց, որ սահմանազատվում է այդ խոսքերից։
Public dissociation helped protect the charity’s reputation.
Հրապարակային սահմանազատումն օգնեց պաշտպանել բարեգործական կազմակերպության համբավը։
Her dissociation from the campaign surprised fellow volunteers.
Նրա՝ քարոզարշավից սահմանազատվելը զարմացրեց մյուս կամավորներին։
Կիրառության նշում
Այստեղ dissociation-ը սոցիալական կամ կազմակերպական սահմանազատումն է․ հոգեբանության մեջ այդ բառի մասնագիտական իմաստը այլ է։