معنی ۱formal · 92%
بهطور رسمی دستور اجرای یک اقدام را دادن، بهویژه از سوی مقام یا نهاد دارای اختیار
مثالهای طبیعی
Das Gericht ordnete eine erneute Prüfung des Falls an.
دادگاه دستور بررسی دوبارهٔ پرونده را صادر کرد.
Die Ärztin ordnete für einige Tage vollständige Ruhe an.
پزشک برای چند روز استراحت کامل تجویز کرد.
Die Behörde ordnete zusätzliche Sicherheitskontrollen am Eingang an.
اداره دستور بازرسیهای امنیتی اضافی در ورودی را صادر کرد.
نکتهٔ کاربردی
فرد یا مقام صادرکنندهٔ دستور فاعل است و اقدام دستور دادهشده معمولاً مفعول آکوزاتیو یا جملهٔ dass است.