هر روز، یک قدم جلوتر در مسیر یادگیری زبان
در حال آمادهسازی مسیر یادگیری…کارمند دولت
مردی که بهعنوان کارمند رسمی یا مأمور دولت کار میکند
تکیهٔ اصلی روی هجای دوم است.
Mein Onkel ist Beamter.
عموی من کارمند دولت است.
Der Beamte hilft mir mit dem Formular.
کارمند دولت در تکمیل فرم به من کمک میکند.
In diesem Büro arbeiten drei Beamte.
در این اداره سه کارمند دولت کار میکنند.
شکل این اسم با توجه به حرف تعریف و حالت دستوری تغییر میکند. با حرف تعریف معین میگوییم der Beamte و بعد از ein در حالت فاعلی مذکر میگوییم ein Beamter. شکل مؤنث آن Beamtin است.
Ich spreche mit dem Beamte.
Ich spreche mit dem Beamten.
بعد از mit اسم در حالت داتیو میآید. Beamte مانند صفتِ اسمشده صرف میشود، بنابراین شکل درست dem Beamten است.
Er ist ein Beamte.
Er ist ein Beamter.
بعد از ein در حالت فاعلی مذکر، صفتِ اسمشده پایان -er میگیرد: ein Beamter.
Beamte مانند صفتی که بهصورت اسم استفاده شده صرف میشود: der Beamte، ein Beamter، den Beamten، die Beamten.
بعد از «ein» در حالت فاعلی مذکر کدام شکل درست است؟
