معنی ۱neutral · 90%
چیزی را در یک دسته قرار دادن یا در زمینهای گستردهتر جای دادن تا قابلتفسیر شود.
مثالهای طبیعی
Die Rede muss in ihren historischen Kontext eingeordnet werden.
این سخنرانی باید در بافت تاریخی خود بررسی شود.
Die Ärztin konnte den Befund zunächst nicht eindeutig einordnen.
پزشک در ابتدا نتوانست یافته را بهطور روشن طبقهبندی کند.
Experten ordnen die Entscheidung als kurzfristige Reaktion ein.
کارشناسان این تصمیم را واکنشی کوتاهمدت ارزیابی میکنند.
نکتهٔ کاربردی
einordnen هم میتواند صرفاً دستهبندی باشد و هم قرار دادن در زمینهٔ تفسیری. در جملهٔ اصلی ein جدا میشود.