معنی ۱formal · 89%
والا، باشکوه و برانگیزانندهٔ حس عظمت یا احترام
مثالهای طبیعی
Die erhabene Wirkung des Raumes entsteht durch Licht und Proportionen.
تأثیر باشکوه فضا از نور و تناسبها ناشی میشود.
Vom Gipfel bot sich ein erhabener Blick über das Tal.
از قله چشماندازی باشکوه بر دره دیده میشد.
Die Rede beschwor ein erhabenes Ideal von Freiheit und Verantwortung.
سخنرانی آرمانی والا از آزادی و مسئولیت را مطرح کرد.
نکتهٔ کاربردی
این معنا لحن رسمی و ادبی دارد و در زبان هنری، فلسفی یا آیینی رایج است.