معنی ۱formal · 89%
احترام و ارجگذاری عمیق نسبت به ویژگیها، رفتار یا دستاوردهای فرد
مثالهای طبیعی
Ihre konsequente Haltung hat ihm große Hochachtung eingebracht.
موضع اصولی او احترام فراوانی برایش به همراه آورد.
Zeit seines Lebens sprach er mit Hochachtung von seiner Lehrerin.
او تمام عمر با احترام فراوان از معلمش یاد میکرد.
Wir begegnen den Helfern mit aufrichtiger Hochachtung.
ما با احترامی صمیمانه به امدادگران مینگریم.
نکتهٔ کاربردی
Hochachtung آشکارا رسمی است؛ در بافتهای عادی Respekt یا Wertschätzung معمولاً طبیعیتر است.