معنی ۱formal · 90%
در کاربرد تاریخی، فردی که باورش مخالف آموزهٔ رسمی دینی دانسته میشود؛ مجازاً نیز کسی که بهطور بنیادین با دیدگاه غالب مخالفت میکند
مثالهای طبیعی
Im Mittelalter wurden Ketzer von kirchlichen Gerichten verfolgt.
در قرون وسطی، بدعتگذاران از سوی دادگاههای کلیسایی تحت پیگرد قرار میگرفتند.
In der Branche galt er als Ketzer, weil er die Grundannahmen offen infrage stellte.
در آن صنعت او را بدعتگذار میدانستند، چون آشکارا پیشفرضهای اساسی را زیر سؤال میبرد.
Die Ausstellung erklärt, warum bestimmte Gruppen damals als Ketzer bezeichnet wurden.
نمایشگاه توضیح میدهد چرا در آن دوره گروههایی را بدعتگذار مینامیدند.