معنی ۱neutral · 90%
ویژگیِ قابلاعتماد، درستکار یا معتبر بودن به اندازهای که شایستهٔ اعتماد باشد
مثالهای طبیعی
Vor der Veröffentlichung prüfte die Redaktion die Vertrauenswürdigkeit der Quelle sorgfältig.
تحریریه پیش از انتشار، قابلاعتماد بودن منبع را با دقت بررسی کرد.
Ihre Vertrauenswürdigkeit beruht vor allem darauf, dass sie Fehler offen eingesteht.
قابلاعتماد بودن او بیش از همه از این میآید که اشتباهاتش را آشکارا میپذیرد.
Widersprüchliche Angaben beschädigten die Vertrauenswürdigkeit der Institution erheblich.
اطلاعات متناقض به اعتبار و قابلاعتماد بودن آن نهاد آسیب جدی زد.