هر روز، یک قدم جلوتر در مسیر یادگیری زبان
در حال آمادهسازی مسیر یادگیری…غرّش کردن
صدایی بم، خشن و تهدیدآمیز تولید کردن؛ بهویژه مانند سگ عصبانی.
تکهجایی است و تفاوتی در محل تکیه وجود ندارد.
The dog growled when I approached its bowl.
وقتی به ظرف غذایش نزدیک شدم، سگ غرید.
A bear was growling behind the trees.
پشت درختها خرسی داشت غرّش میکرد.
Our puppy sometimes growls at strangers.
تولهسگ ما گاهی به غریبهها غرّش میکند.
وقتی حیوان صدا را متوجه کسی میکند، growl at به کار میرود، نه growl to.
The dog growled to me.
The dog growled at me.
حرف اضافهٔ at مخاطبِ صدای تهدیدآمیز را مشخص میکند.
سگ معمولاً به صورت کوتاه و پشت سر هم پارس میکند، اما growl صدایی ممتد و بم است. شیر ممکن است roar کند؛ برای مشخصکردن کسی که هدف غرّش است از growl at استفاده کنید.
جملهٔ طبیعی را انتخاب کنید.
“Get out,” he growled from the doorway.
از آستانهٔ در با غرّش گفت: «برو بیرون.»
The manager growled that the meeting was over.
مدیر با صدایی خشمگین گفت که جلسه تمام شده است.
“Not now,” Dad growled without looking up.
بابا بدون اینکه سرش را بالا بیاورد، با اخم گفت: «الان نه.»
این کاربرد مجازی، لحن عصبانی گفتار را توصیف میکند، نه صدای حیوان را.
در روایت داستانی، he growled میتواند به جای he said بیاید تا صدایی بم و ناخوشایند را القا کند. برخلاف growl at، این ساخت میتواند نقلقول مستقیم را معرفی کند.
در عبارت «Leave,» she growled چه چیزی فهمیده میشود؟
