معنی ۱formal · 85%
تصاحبِ نامشروعِ قدرت، اختیار یا حقی که به شخص یا نهادِ دیگری تعلق دارد.
مثالهای طبیعی
The minister condemned the usurpation of judicial authority.
وزیر غصبِ اختیاراتِ قضایی را محکوم کرد.
The decree amounted to a usurpation of parliamentary powers.
این فرمان در حکمِ غصبِ اختیاراتِ پارلمان بود.
Such usurpations weaken trust in constitutional government.
چنین غصبهایی اعتماد به نظامِ حکومتیِ مبتنی بر قانونِ اساسی را تضعیف میکنند.
نکتهٔ کاربردی
بارِ معناییِ این اسم منفی است و بر نامشروعبودنِ تصاحب تأکید میکند. معمولاً پس از آن of میآید.