Zero, First և Second Conditional պայմանականների համեմատությունը

Ի՞նչ է պայմանական նախադասությունը Պայմանական նախադասությունը սովորաբար կապում է պայմանը դրա հնարավոր կամ սովորական արդյունքի հետ։ Պայմանը հաճախ սկսվում է if բառով։ Օրինակ՝ «If it rains, we stay inside» նախադասության մեջ անձրևը պայմանն է, իսկ ներսում մնալը՝ արդյունքը։ B1 մակարդակում կարևոր է ոչ միայն հիշել կառուցվածքները, այլև հասկանալ խոսողի միտքը․ խոսքը ընդհանուր օրինաչափությա՞ն, իրական հնարավորությա՞ն, թե՞ երևակայական իրավիճակի մասին է։ Zero Conditional․ ընդհանուր ճշմարտություններ և պարբերական արդյունքներ Zero Conditional-ը գործածվում է ընդհանուր ճշմարտությունների, կանոնների, սովորությունների և այն իրավիճակների համար, որոնց դեպքում որոշակի պայմանը սովորաբար բերում է նույն արդյունքին։ Հիմնական կառուցվածքում և՛ if-ով հատվածում, և՛ արդյունքի հատվածում օգտագործվում է Present Simple։ Այս ձևը սովորաբար չի նկարագրում ապագայի մեկ կոնկրետ և անորոշ իրադարձություն։ First Conditional․ իրական հնարավորություն ապագայում First Conditional-ը գործածվում է, երբ ապագայի պայմանը իրականում կարող է կատարվել։ Հիմնական կառուցվածքն է if + Present Simple, իսկ արդյունքի հատվածում՝ will + բայի հիմնական ձև։ Օրինակ՝ «If I finish early, I'll call you» նշանակում է, որ շուտ ավարտելը հաստատ չէ, բայց խոսողն այն իրական հնարավորություն է համարում։ Second Conditional․ ենթադրական կամ քիչ հավանական իրավիճակներ Second Conditional-ը նկարագրում է ենթադրական, ներկայում անիրական կամ քիչ հավանական իրավիճակներ ներկայում կամ ապագայում։ Հիմնական կառուցվածքն է if + Past Simple, իսկ արդյունքի հատվածում՝ would + բայի հիմնական ձև։ Այստեղ Past Simple-ը պարտադիր չէ, որ անցյալ ժամանակ նշանակի։ Այն հաճախ ցույց է տալիս իրականությունից հեռավորություն։ Օրինակ՝ «If I had more time, I would learn Spanish» սովորաբար ենթադրում է, որ խոսողը հիմա ավելի շատ ժամանակ չունի։ Երեք պայմանականների հիմնական տարբերությունը Պայմանականի տեսակը նախ ընտրեք ըստ իմաստի։ Եթե արդյունքը ընդհանուր կամ պարբերաբար ճիշտ է, սովորաբար օգտագործեք Zero Conditional։ Եթե խոսքը ապագայի իրական հնարավորության մասին է, ընտրեք First Conditional։ Եթե պատկերացնում եք այլ իրականություն կամ իրավիճակը համարում եք քիչ հավանական, օգտագործեք Second Conditional։ Այսպիսով, պայմանականի ընտրությունը ցույց է տալիս նաև խոսողի վերաբերմունքը իրավիճակի իրական լինելու նկատմամբ։ First Conditional թե՞ Second Conditional First և Second Conditional ձևերի տարբերությունը միշտ չէ, որ կախված է միայն արտաքին փաստերից։ Համեմատեք՝ «If I get the job, I'll move to London» և «If I got a job in London, I would move there»։ Առաջին տարբերակում աշխատանք ստանալը ներկայացվում է որպես իրական հնարավորություն, իսկ երկրորդում իրավիճակն ավելի ենթադրական է։ Նույն իրավիճակը տարբեր խոսողներ կարող են տարբեր կերպ ներկայացնել՝ կախված նրանից, թե որքան հավանական են այն համարում։ if-ով հատվածի դիրքը if-ով հատվածը կարող է լինել նախադասության սկզբում կամ վերջում՝ առանց հիմնական իմաստը փոխելու։ Համեմատեք՝ «If it rains, we'll stay home» և «We'll stay home if it rains»։ Երբ if-ով հատվածը սկզբում է, դրանից հետո սովորաբար ստորակետ է դրվում։ Երբ այն վերջում է, սովորաբար ստորակետ չի պահանջվում։ Ժխտական ձևեր և հարցեր Երեք պայմանականներն էլ կարող են ունենալ ժխտական ձևեր։ Օրինակ՝ «If you don't water plants, they die», «If she doesn't hurry, she'll miss the bus» և «If I didn't have to work, I would come with you»։ Հնարավոր են նաև հարցեր։ «What will you do if it rains?» հարցը վերաբերում է ապագայի իրական հնարավորությանը, իսկ «What would you do if you found a wallet?» հարցը առաջարկում է պատկերացնել ենթադրական իրավիճակ։