وجهیت پیشرفته در انگلیسی: احتمال، الزام و فاصله‌گذاری

وجهیت در سطح C2 دقیقاً چیست؟ وجهیت یا modality نشان می‌دهد گوینده یک گزاره را تا چه حد ممکن، قطعی، ضروری، مطلوب، اجباری یا قابل‌اعتماد می‌داند. در سطوح پایین‌تر معمولاً modal verbهایی مانند may، must و should آموزش داده می‌شوند، اما در C2 باید بتوانید درجه دقیق موضع خود را انتخاب کنید. تفاوت میان It may be true، It is likely to be true، It would appear to be true و It must be true فقط دستوری نیست؛ هر کدام میزان متفاوتی از اطمینان، مسئولیت گوینده و فاصله از ادعا را نشان می‌دهند. درجات احتمال و قطعیت برای بیان احتمال، انگلیسی طیفی از امکان ضعیف تا استنباط بسیار قوی دارد. Might و could معمولاً امکان را باز می‌گذارند؛ may اغلب احتمال خنثی‌تری ایجاد می‌کند؛ be likely to احتمال نسبتاً بالا را بیان می‌کند؛ must در کاربرد استنباطی نتیجه‌گیری بسیار قوی بر اساس شواهد است. در متون رسمی، apparently، seemingly، presumably، arguably، in all likelihood و there is every reason to believe نیز برای تنظیم دقیق درجه قطعیت استفاده می‌شوند. الزام، ضرورت و تعهد یکسان نیستند Must، have to، need to، be required to، be obliged to و be expected to همگی می‌توانند به نوعی ضرورت مربوط باشند، اما منشأ و شدت آن‌ها متفاوت است. Must اغلب الزام قوی یا موضع مستقیم گوینده را نشان می‌دهد. Have to بیشتر با ضرورت ناشی از شرایط یا قواعد بیرونی مرتبط است. Be required to رسمی و نهادی است. Be expected to الزام اجتماعی یا حرفه‌ای ملایم‌تری دارد. Need not نبود ضرورت را نشان می‌دهد، نه ممنوعیت. تعهد گوینده به یک ادعا تعهد گوینده یا speaker commitment یعنی گوینده تا چه حد شخصاً مسئول صحت یک ادعاست. جمله The policy is ineffective تعهد مستقیم و قوی ایجاد می‌کند، اما The policy appears to be ineffective یا The policy could be considered ineffective ادعا را محدود می‌کند. در نوشتار دانشگاهی و حرفه‌ای، انتخاب این سطح از تعهد اهمیت زیادی دارد، زیرا ادعاهای بیش از حد قطعی می‌توانند غیرعلمی یا غیرقابل‌دفاع به نظر برسند. Hedging؛ کاهش شدت ادعا Hedging مجموعه‌ای از ابزارها برای محتاطانه‌تر کردن ادعاست. افعالی مانند seem، appear، tend و suggest، modalهایی مانند may و might، قیدهایی مانند apparently و arguably و عبارت‌هایی مانند to some extent یا in many cases باعث می‌شوند ادعا محدودتر شود. Hedging به معنای ضعف نیست؛ در متن پیشرفته اغلب نشانه دقت است، زیرا گوینده محدوده شواهد خود را مشخص می‌کند. Boosting؛ افزایش قدرت ادعا در مقابل hedging، گاهی لازم است میزان اطمینان افزایش یابد. Clearly، undoubtedly، evidently، there can be little doubt that و must همگی می‌توانند ادعا را تقویت کنند. در سطح C2 باید بدانید که boosting فقط زمانی مناسب است که شواهد کافی وجود داشته باشد. استفاده بیش از حد از clearly یا obviously می‌تواند لحن را مطلق، جدلی یا حتی غیرحرفه‌ای کند. Distancing؛ فاصله گرفتن از منبع یا ادعا Distancing زمانی رخ می‌دهد که گوینده یک ادعا را گزارش می‌کند بدون اینکه کاملاً مالک آن باشد. ساختارهایی مانند It is believed that، X is thought to، X is said to، reports suggest that و apparently به گوینده اجازه می‌دهند منبع اطلاعات یا میزان اطمینان را غیرمستقیم نشان دهد. این ساختار در خبر، پژوهش، گزارش رسمی و بحث درباره اطلاعات تأییدنشده بسیار رایج است. وجهیت گذشته برای صحبت درباره احتمال، استنباط یا الزام در گذشته معمولاً از modal + have + past participle استفاده می‌کنیم. Must have done یک استنباط قوی درباره گذشته است، might have done احتمال را باز می‌گذارد، could have done می‌تواند امکان تحقق‌نیافته را بیان کند و should have done اغلب انتقاد یا انتظار برآورده‌نشده را نشان می‌دهد. در C2 باید تفاوت معنایی این ساختارها را از روی بافت تشخیص دهید.