در پایان این درس می‌توانم…
- وصف فعال با Partizip I
- Partizip II و نقش اسم
- گسترش پیش از participle
- صرفِ پایان گروه
- وصفِ zu برای الزام یا امکان
- بازنویسی با حفظ مرجع و وجه
توضیح ساده
صفت‌های وصفی گسترش‌یافته در آلمانی به شما کمک می‌کنند اطلاعات بیشتری درباره یک اسم را با ساختاری کوتاه و رسمی بیان کنید. این ساختار بیشتر در متن‌های نوشتاری، علمی و رسمی دیده میشود و از Partizip I یا Partizip II همراه با کلمات وابسته ساخته میشود.
وصف فعال با Partizip I
Partizip I معمولاً از مصدر + d ساخته میشود و رابطهٔ فعال میدهد: der in Bonn arbeitende Mann. خودِ اسم مرجع با فعل رابطهٔ فاعلی دارد. این رابطه الزاماً ارادی نیست: die kochende Suppe هم درست است. پایانِ صفت پس از خودِ participle میآید.
Partizip II و نقش اسم
Partizip IIِ وصفی اغلب رابطهٔ مجهول یا حاصل میدهد: der gestern unterschriebene Vertrag. اما der gerade angekommene Zug معنای فعالِ پایانیافته دارد. «قسمت دوم همیشه مجهول است» درست نیست؛ نوع فعل و نقش اسمِ مرجع را بررسی کن.
گسترش پیش از participle
قیدها و متممهای وابسته معمولاً پیش از participle قرار میگیرند: die seit Jahren an diesem Projekt arbeitende Forscherin. کل گروه اسم را توصیف میکند و نباید فعل صرفشده داخل آن بگذاری. اگر گروه خیلی طولانی شد، جملهٔ موصولی میتواند خواناتر باشد.
صرفِ پایان گروه
در mit dem gestern reparierten Gerät، پایان en روی repariert میآید، نه روی gestern. آرتیکل، جنس، تعداد و حالت، پایانِ وصف را تعیین می‌کنند. چون participle پیش از اسم است، رفتارِ صفتی دارد؛ آن را با فعلِ ثابتِ زمان کامل اشتباه نگیر.
وصفِ zu برای الزام یا امکان
ساخت zu + Partizip I در der zu prüfende Antrag معنیِ چیزی را میدهد که باید یا میتواند بررسی شود. این «کار در حال انجام» نیست. صورتِ zu و حالتِ اسم را حفظ کن: die zu prüfenden Anträge. معنیِ الزام یا امکان از بافت روشن میشود.
بازنویسی با حفظ مرجع و وجه
گروه را با جملهٔ موصولی مقایسه کن: der unterschriebene Vertrag ↔ der Vertrag, der unterschrieben wurde. در بازنویسی، تقدم، حالت حاصل، عامل و الزام را چک کن. مصدرِ وجهی یا محدودیت زمانی همیشه با یک participle ساده حفظ نمی‌شود؛ هرگاه ابهام مهم است، شکل کامل را نگه دار.
جدول راهنمای کاربرد
| ساخت یا کاربرد | نمونه در زبان هدف |
|---|---|
| وصف فعال با Partizip I | Der in Bonn arbeitende Mann heißt Tom. |
| Partizip II و نقش اسم | Ich lese den gestern unterschriebenen Vertrag. |
| گسترش پیش از participle | Die seit Jahren an diesem Projekt arbeitende Forscherin heißt Anna. |
| صرفِ پایان گروه | Ich fahre mit dem gestern reparierten Auto. |
| وصفِ zu برای الزام یا امکان | Der morgen zu prüfende Antrag liegt hier. |
| معنی در بافت | die in Bonn arbeitende Ingenieurin |
فرمول گرامر
وصف فعال با Partizip I
Infinitiv + d + Adjektivendungdie schnell laufende Frau
Partizip II و نقش اسم
Partizip II + Adjektivendungdas gestern gekaufte Buch
گسترش پیش از participle
Artikel + Ergänzungen + Partizip + Adjektivendung + Nomender Mann, der im Büro arbeitet → der im Büro arbeitende Mann
قانون‌های اصلی
- 1
وصف فعال با Partizip I
Partizip I معمولاً از مصدر + d ساخته میشود و رابطهٔ فعال میدهد: der in Bonn arbeitende Mann. خودِ اسم مرجع با فعل رابطهٔ فاعلی دارد. این رابطه الزاماً ارادی نیست: die kochende Suppe هم درست است. پایانِ صفت پس از خودِ participle میآید.
- 2
Partizip II و نقش اسم
Partizip IIِ وصفی اغلب رابطهٔ مجهول یا حاصل میدهد: der gestern unterschriebene Vertrag. اما der gerade angekommene Zug معنای فعالِ پایانیافته دارد. «قسمت دوم همیشه مجهول است» درست نیست؛ نوع فعل و نقش اسمِ مرجع را بررسی کن.
- 3
گسترش پیش از participle
قیدها و متممهای وابسته معمولاً پیش از participle قرار میگیرند: die seit Jahren an diesem Projekt arbeitende Forscherin. کل گروه اسم را توصیف میکند و نباید فعل صرفشده داخل آن بگذاری. اگر گروه خیلی طولانی شد، جملهٔ موصولی میتواند خواناتر باشد.
- 4
صرفِ پایان گروه
در mit dem gestern reparierten Gerät، پایان en روی repariert میآید، نه روی gestern. آرتیکل، جنس، تعداد و حالت، پایانِ وصف را تعیین می‌کنند. چون participle پیش از اسم است، رفتارِ صفتی دارد؛ آن را با فعلِ ثابتِ زمان کامل اشتباه نگیر.
- 5
وصفِ zu برای الزام یا امکان
ساخت zu + Partizip I در der zu prüfende Antrag معنیِ چیزی را میدهد که باید یا میتواند بررسی شود. این «کار در حال انجام» نیست. صورتِ zu و حالتِ اسم را حفظ کن: die zu prüfenden Anträge. معنیِ الزام یا امکان از بافت روشن میشود.
- 6
بازنویسی با حفظ مرجع و وجه
گروه را با جملهٔ موصولی مقایسه کن: der unterschriebene Vertrag ↔ der Vertrag, der unterschrieben wurde. در بازنویسی، تقدم، حالت حاصل، عامل و الزام را چک کن. مصدرِ وجهی یا محدودیت زمانی همیشه با یک participle ساده حفظ نمی‌شود؛ هرگاه ابهام مهم است، شکل کامل را نگه دار.
مثال‌های کاربردی
Der auf dem Balkon stehende Mann telefoniert gerade.
مردی که در بالکن ایستاده، همین حالا تلفنی صحبت میکند.
Die gestern veröffentlichte Studie sorgt für Diskussionen.
پژوهشی که دیروز منتشر شده، بحث‌برانگیز شده است.
Die in München lebenden Studenten besuchen einen Deutschkurs.
دانشجویانی که در مونیخ زندگی می‌کنند، در یک دورهٔ زبان آلمانی شرکت می‌کنند.
Das von einem Experten entwickelte Konzept wurde angenommen.
طرحی که یک متخصص تدوین کرده بود، پذیرفته شد.
Der vor der Tür wartende Kunde möchte eine Frage stellen.
مشتری منتظر جلوی در می‌خواهد سؤالی بپرسد.
Die neu gebaute Brücke verbindet zwei Stadtteile.
پل تازه‌ساخته‌شده، دو محلهٔ شهر را به هم وصل میکند.
Die ständig steigenden Kosten belasten das Unternehmen.
هزینه‌هایی که پیوسته افزایش می‌یابند، به شرکت فشار می‌آورند.
Der im Ausland studierende Sohn kommt selten nach Hause.
پسری که در خارج از کشور درس می‌خواند، به‌ندرت به خانه میآید.
Die gestern reparierte Maschine funktioniert wieder.
دستگاهی که دیروز تعمیر شد، دوباره کار میکند.
Ein gut vorbereitetes Team erreicht bessere Ergebnisse.
تیمی که خوب آماده شده باشد، به نتایج بهتری می‌رسد.
اشتباهات رایج
- ❌ Der in Bonn arbeitenden Mann heißt Tom. ✅ Der in Bonn arbeitende Mann heißt Tom.
- ❌ Ich lese den gestern unterschriebene Vertrag. ✅ Ich lese den gestern unterschriebenen Vertrag.
- ❌ Die seit Jahren an dieses Projekt arbeitende Forscherin heißt Anna. ✅ Die seit Jahren an diesem Projekt arbeitende Forscherin heißt Anna.
- ❌ Ich fahre mit dem gestern reparierte Auto. ✅ Ich fahre mit dem gestern reparierten Auto.
- ❌ Der morgen zu prüfenden Antrag liegt hier. ✅ Der morgen zu prüfende Antrag liegt hier.
- ❌ die in Bonn arbeitende Ingenieurin → وصف با Partizip II و رابطهٔ مجهول ✅ die in Bonn arbeitende Ingenieurin → وصف فعال با Partizip I
نکته‌های یادگیری
- ساخت zu + Partizip I در der zu prüfende Antrag معنیِ چیزی را میدهد که باید یا میتواند بررسی شود. این «کار در حال انجام» نیست. صورتِ zu و حالتِ اسم را حفظ کن: die zu prüfenden Anträge. معنیِ الزام یا امکان از بافت روشن میشود.
- گروه را با جملهٔ موصولی مقایسه کن: der unterschriebene Vertrag ↔ der Vertrag, der unterschrieben wurde. در بازنویسی، تقدم، حالت حاصل، عامل و الزام را چک کن. مصدرِ وجهی یا محدودیت زمانی همیشه با یک participle ساده حفظ نمی‌شود؛ هرگاه ابهام مهم است، شکل کامل را نگه دار.
کاربرد در متن خودت
شش جملهٔ تازه دربارهٔ زندگی، تجربه یا دیدگاه خودت بنویس. از قواعد و جدول کمک بگیر و دلیلِ انتخاب ساخت را بررسی کن. نمونه‌ها برای راهنمایی‌اند؛ لازم نیست تمام شکل‌ها را در یک متن جا بدهی. فعالیت خودارزیابی است؛ نمرهٔ آزمون جدا ثبت میشود.
- با «وصف فعال با Partizip I»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- با «Partizip II و نقش اسم»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- با «گسترش پیش از participle»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- با «صرفِ پایان گروه»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- با «وصفِ zu برای الزام یا امکان»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- دو مثال خودت را از نظر ساخت و معنی مقایسه کن و تفاوتشان را توضیح بده.
نمونه را ببین
Der auf dem Balkon stehende Mann telefoniert gerade. Die gestern veröffentlichte Studie sorgt für Diskussionen. Die in München lebenden Studenten besuchen einen Deutschkurs. Das von einem Experten entwickelte Konzept wurde angenommen. Der vor der Tür wartende Kunde möchte eine Frage stellen. Die neu gebaute Brücke verbindet zwei Stadtteile.
خودت بررسی کن
- معنیِ مورد نظرم با ساخت انتخابی هماهنگ است.
- فاعل، شکل فعل، حالت/حرف اضافه و ترتیب کلمات را کنترل کردم.
- نمونه را به بافت خودم تغییر دادم و استثناهای درس را در نظر گرفتم.
حالا خودت امتحان کن
دو سؤال را بدون حساب حل کن. با ثبت‌نام رایگان، تمرین را ادامه بده و نتیجه و پیشرفتت را ذخیره کن.
گرامرهای مرتبط
واژگان مرتبط در دیکشنری
سؤال‌های رایج
در «وصف فعال با Partizip I» چه نکتهای مهم است؟
Partizip I معمولاً از مصدر + d ساخته میشود و رابطهٔ فعال میدهد: der in Bonn arbeitende Mann. خودِ اسم مرجع با فعل رابطهٔ فاعلی دارد. این رابطه الزاماً ارادی نیست: die kochende Suppe هم درست است. پایانِ صفت پس از خودِ participle میآید.
در «Partizip II و نقش اسم» چه نکتهای مهم است؟
Partizip IIِ وصفی اغلب رابطهٔ مجهول یا حاصل میدهد: der gestern unterschriebene Vertrag. اما der gerade angekommene Zug معنای فعالِ پایانیافته دارد. «قسمت دوم همیشه مجهول است» درست نیست؛ نوع فعل و نقش اسمِ مرجع را بررسی کن.
در «گسترش پیش از participle» چه نکتهای مهم است؟
قیدها و متممهای وابسته معمولاً پیش از participle قرار میگیرند: die seit Jahren an diesem Projekt arbeitende Forscherin. کل گروه اسم را توصیف میکند و نباید فعل صرفشده داخل آن بگذاری. اگر گروه خیلی طولانی شد، جملهٔ موصولی میتواند خواناتر باشد.
در «صرفِ پایان گروه» چه نکتهای مهم است؟
در mit dem gestern reparierten Gerät، پایان en روی repariert میآید، نه روی gestern. آرتیکل، جنس، تعداد و حالت، پایانِ وصف را تعیین می‌کنند. چون participle پیش از اسم است، رفتارِ صفتی دارد؛ آن را با فعلِ ثابتِ زمان کامل اشتباه نگیر.
در «وصفِ zu برای الزام یا امکان» چه نکتهای مهم است؟
ساخت zu + Partizip I در der zu prüfende Antrag معنیِ چیزی را میدهد که باید یا میتواند بررسی شود. این «کار در حال انجام» نیست. صورتِ zu و حالتِ اسم را حفظ کن: die zu prüfenden Anträge. معنیِ الزام یا امکان از بافت روشن میشود.
در «بازنویسی با حفظ مرجع و وجه» چه نکتهای مهم است؟
گروه را با جملهٔ موصولی مقایسه کن: der unterschriebene Vertrag ↔ der Vertrag, der unterschrieben wurde. در بازنویسی، تقدم، حالت حاصل، عامل و الزام را چک کن. مصدرِ وجهی یا محدودیت زمانی همیشه با یک participle ساده حفظ نمی‌شود؛ هرگاه ابهام مهم است، شکل کامل را نگه دار.
با حساب رایگان، درس‌های خوانده‌شده و نتیجهٔ آزمونت را نگه دار.
ثبت‌نام رایگان و ادامه