در پایان این درس می‌توانم…
- اسمشدن و بزرگنویسی
- صرف پس از آرتیکل معین
- پس از ein و kein
- جمع و حالت داتیو
- اسمِ معنای انتزاعی
- شکل فعلی و مرجعِ اسمی
توضیح ساده
در زبان آلمانی، صفت‌ها و Partizipها می‌توانند مانند اسم استفاده شوند و به یک شخص، گروه یا مفهوم اشاره کنند. این ساختار در متن‌های رسمی و روزمره برای کوتاه‌تر و دقیق‌تر کردن جمله‌ها بسیار کاربرد دارد و با حرف بزرگ و صرف صفتی نوشته می‌شود.
اسمشدن و بزرگنویسی
صفت یا participle میتواند بدون اسمِ پس از خود در نقش اسم بیاید و با حرف بزرگ نوشته شود: der Kranke، die Angestellte. در die kranke Frau صفت معمولی و کوچک است. فقط بزرگنویسی کافی نیست؛ پایان صرف و نوع مرجع را نیز تعیین کن.
صرف پس از آرتیکل معین
پایانها مانند صفت صرف میشوند: der Kranke، den Kranken، dem Kranken. در مونث، die Kranke و mit der Kranken میآید. تغییر شکل را از حالت، جنس و آرتیکل نتیجه بگیر؛ Kranken یک پسوندِ ثابت برای همهٔ موقعیتها نیست.
پس از ein و kein
در مذکرِ Nominativ، ein Angestellter میآید، ولی با آرتیکل معین der Angestellte. در Akkusativ، einen Angestellten است. پایانِ er در اینجا جزء ثابتِ ریشهٔ اسم نیست؛ با عوضشدن تعیینکننده و حالت، پایان نیز تغییر میکند.
جمع و حالت داتیو
جمعِ بیآرتیکل Angestellte با جمعِ معین die Angestellten فرق دارد. در mit Angestellten، Dativِ جمع پایان en میگیرد. شمارندهها و تعیینکنندهها را هم بررسی کن: zwei Angestellte، alle Angestellten. الگوی یک گروه را به گروهی با تعیینکنندهٔ متفاوت تعمیم نده.
اسمِ معنای انتزاعی
برای معنای کلیِ خوب یا نو میتوان das Gute و etwas Neues آورد. پس از etwas/nichts در این کاربرد، صفت بزرگ و با پایان مناسب میآید: nichts Wichtiges. این گروه لزوماً به شخص اشاره نمیکند؛ با اسمهای شخصی مانند der Neue یکسان تفسیرش نکن.
شکل فعلی و مرجعِ اسمی
Die Reisenden از participle ساخته شده ولی در جمله به افراد اشاره میکند. شکلِ اسمی زمانِ کامل یا استمراریِ مستقل نمی‌سازد. جنسِ دستوری، تعداد و حالت از کاربرد آن در جمله تعیین میشوند؛ برای فهم معنی، فعالیتِ ریشه را همراه با مرجع و بافت بخوان.
صرف صفت اسم‌شده در چهار حالت
پایان مانند صفت تغییر میکند؛ بزرگنویسی آن را به اسمِ با پایان ثابت تبدیل نمیکند.
| حالت | مذکر، معین | مذکر، ein | مونث، معین | مونث، eine | جمع، معین / بدون آرتیکل |
|---|---|---|---|---|---|
| Nominativ، حالت فاعلی | der Kranke | ein Kranker | die Kranke | eine Kranke | die Kranken / Kranke |
| Akkusativ، مفعول مستقیم | den Kranken | einen Kranken | die Kranke | eine Kranke | die Kranken / Kranke |
| Dativ، حالت داتیو | dem Kranken | einem Kranken | der Kranken | einer Kranken | den Kranken / Kranken |
| Genitiv، حالت اضافی | des Kranken | eines Kranken | der Kranken | einer Kranken | der Kranken / Kranker |
فرمول گرامر
اسمشدن و بزرگنویسی
substantiviertes Adjektiv/Partizip → Großschreibung + passende Adjektivendungder Kranke / die Reisenden
صرف پس از آرتیکل معین
bestimmter Artikel + substantiviertes Adjektiv mit schwacher Endungder Kranke / mit dem Kranken
پس از ein و kein
ein + substantiviertes Adjektiv mit gemischter Endungein Angestellter / einen Angestellten
جمع و حالت داتیو
artikelloser Plural mit starker EndungAngestellte / mit Angestellten
اسمِ معنای انتزاعی
etwas/nichts + substantiviertes Adjektiv im Neutrumetwas Neues / nichts Wichtiges
قانون‌های اصلی
- 1
اسمشدن و بزرگنویسی
صفت یا participle میتواند بدون اسمِ پس از خود در نقش اسم بیاید و با حرف بزرگ نوشته شود: der Kranke، die Angestellte. در die kranke Frau صفت معمولی و کوچک است. فقط بزرگنویسی کافی نیست؛ پایان صرف و نوع مرجع را نیز تعیین کن.
- 2
صرف پس از آرتیکل معین
پایانها مانند صفت صرف میشوند: der Kranke، den Kranken، dem Kranken. در مونث، die Kranke و mit der Kranken میآید. تغییر شکل را از حالت، جنس و آرتیکل نتیجه بگیر؛ Kranken یک پسوندِ ثابت برای همهٔ موقعیتها نیست.
- 3
پس از ein و kein
در مذکرِ Nominativ، ein Angestellter میآید، ولی با آرتیکل معین der Angestellte. در Akkusativ، einen Angestellten است. پایانِ er در اینجا جزء ثابتِ ریشهٔ اسم نیست؛ با عوضشدن تعیینکننده و حالت، پایان نیز تغییر میکند.
- 4
جمع و حالت داتیو
جمعِ بیآرتیکل Angestellte با جمعِ معین die Angestellten فرق دارد. در mit Angestellten، Dativِ جمع پایان en میگیرد. شمارندهها و تعیینکنندهها را هم بررسی کن: zwei Angestellte، alle Angestellten. الگوی یک گروه را به گروهی با تعیینکنندهٔ متفاوت تعمیم نده.
- 5
اسمِ معنای انتزاعی
برای معنای کلیِ خوب یا نو میتوان das Gute و etwas Neues آورد. پس از etwas/nichts در این کاربرد، صفت بزرگ و با پایان مناسب میآید: nichts Wichtiges. این گروه لزوماً به شخص اشاره نمیکند؛ با اسمهای شخصی مانند der Neue یکسان تفسیرش نکن.
- 6
شکل فعلی و مرجعِ اسمی
Die Reisenden از participle ساخته شده ولی در جمله به افراد اشاره میکند. شکلِ اسمی زمانِ کامل یا استمراریِ مستقل نمی‌سازد. جنسِ دستوری، تعداد و حالت از کاربرد آن در جمله تعیین میشوند؛ برای فهم معنی، فعالیتِ ریشه را همراه با مرجع و بافت بخوان.
مثال‌های کاربردی
Der Alte wohnt seit vielen Jahren in diesem Haus.
مرد سالمند سال‌هاست که در این خانه زندگی میکند.
Die Junge arbeitet heute im Büro.
دختر جوان امروز در اداره کار میکند.
Das Gute an dieser Idee ist ihre Einfachheit.
نکته خوب این ایده، سادگی آن است.
Die Reisenden warten auf den Zug.
مسافران منتظر قطار هستند.
Der Verletzte wurde sofort behandelt.
فرد مجروح بلافاصله تحت درمان قرار گرفت.
Viele Deutsche sprechen mehrere Sprachen.
بسیاری از آلمانی‌ها به چند زبان صحبت می‌کنند.
Ich möchte etwas Neues ausprobieren.
می‌خواهم چیز تازه‌ای را امتحان کنم.
Das Wichtigste ist, dass du ehrlich bist.
مهم‌ترین چیز این است که صادق باشی.
Die Studierenden bereiten sich auf die Prüfung vor.
دانشجویان خود را برای امتحان آماده می‌کنند.
Der Arbeitslose sucht eine neue Stelle.
مرد بیکار به دنبال یک شغل جدید است.
اشتباهات رایج
- ❌ Der Krank wartet vor der Praxis. ✅ Der Kranke wartet vor der Praxis.
- ❌ Ich helfe dem Kranke. ✅ Ich helfe dem Kranken.
- ❌ Ein Angestellte arbeitet heute länger. ✅ Ein Angestellter arbeitet heute länger.
- ❌ Zwei Angestellten arbeiten heute im Büro. ✅ Zwei Angestellte arbeiten heute im Büro.
- ❌ Ich habe etwas neu gelernt. ✅ Ich habe etwas Neues gelernt.
- ❌ Der Kranke wartet auf den Arzt. → Kranke → صفت اسم‌شده با معنای انتزاعی ✅ Der Kranke wartet auf den Arzt. → Kranke → صفت اسم‌شده با مرجعِ شخصی
نکته‌های یادگیری
- برای معنای کلیِ خوب یا نو میتوان das Gute و etwas Neues آورد. پس از etwas/nichts در این کاربرد، صفت بزرگ و با پایان مناسب میآید: nichts Wichtiges. این گروه لزوماً به شخص اشاره نمیکند؛ با اسمهای شخصی مانند der Neue یکسان تفسیرش نکن.
- Die Reisenden از participle ساخته شده ولی در جمله به افراد اشاره میکند. شکلِ اسمی زمانِ کامل یا استمراریِ مستقل نمی‌سازد. جنسِ دستوری، تعداد و حالت از کاربرد آن در جمله تعیین میشوند؛ برای فهم معنی، فعالیتِ ریشه را همراه با مرجع و بافت بخوان.
کاربرد در متن خودت
شش جملهٔ تازه دربارهٔ زندگی، تجربه یا دیدگاه خودت بنویس. از قواعد و جدول کمک بگیر و دلیلِ انتخاب ساخت را بررسی کن. نمونه‌ها برای راهنمایی‌اند؛ لازم نیست تمام شکل‌ها را در یک متن جا بدهی. فعالیت خودارزیابی است؛ نمرهٔ آزمون جدا ثبت می‌شود.
- با «اسمشدن و بزرگنویسی»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- با «صرف پس از آرتیکل معین»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- با «پس از ein و kein»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- با «جمع و حالت داتیو»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- با «اسمِ معنای انتزاعی»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- دو مثال خودت را از نظر ساخت و معنی مقایسه کن و تفاوتشان را توضیح بده.
نمونه را ببین
Der Alte wohnt seit vielen Jahren in diesem Haus. Die Junge arbeitet heute im Büro. Das Gute an dieser Idee ist ihre Einfachheit. Die Reisenden warten auf den Zug. Der Verletzte wurde sofort behandelt. Viele Deutsche sprechen mehrere Sprachen.
خودت بررسی کن
- معنیِ مورد نظرم با ساخت انتخابی هماهنگ است.
- فاعل، شکل فعل، حالت/حرف اضافه و ترتیب کلمات را کنترل کردم.
- نمونه را به بافت خودم تغییر دادم و استثناهای درس را در نظر گرفتم.
حالا خودت امتحان کن
دو سؤال را بدون حساب حل کن. با ثبت‌نام رایگان، تمرین را ادامه بده و نتیجه و پیشرفتت را ذخیره کن.
گرامرهای مرتبط
واژگان مرتبط در دیکشنری
سؤال‌های رایج
در «اسمشدن و بزرگنویسی» چه نکتهای مهم است؟
صفت یا participle میتواند بدون اسمِ پس از خود در نقش اسم بیاید و با حرف بزرگ نوشته شود: der Kranke، die Angestellte. در die kranke Frau صفت معمولی و کوچک است. فقط بزرگنویسی کافی نیست؛ پایان صرف و نوع مرجع را نیز تعیین کن.
در «صرف پس از آرتیکل معین» چه نکتهای مهم است؟
پایانها مانند صفت صرف میشوند: der Kranke، den Kranken، dem Kranken. در مونث، die Kranke و mit der Kranken میآید. تغییر شکل را از حالت، جنس و آرتیکل نتیجه بگیر؛ Kranken یک پسوندِ ثابت برای همهٔ موقعیتها نیست.
در «پس از ein و kein» چه نکتهای مهم است؟
در مذکرِ Nominativ، ein Angestellter میآید، ولی با آرتیکل معین der Angestellte. در Akkusativ، einen Angestellten است. پایانِ er در اینجا جزء ثابتِ ریشهٔ اسم نیست؛ با عوضشدن تعیینکننده و حالت، پایان نیز تغییر میکند.
در «جمع و حالت داتیو» چه نکتهای مهم است؟
جمعِ بیآرتیکل Angestellte با جمعِ معین die Angestellten فرق دارد. در mit Angestellten، Dativِ جمع پایان en میگیرد. شمارندهها و تعیینکنندهها را هم بررسی کن: zwei Angestellte، alle Angestellten. الگوی یک گروه را به گروهی با تعیینکنندهٔ متفاوت تعمیم نده.
در «اسمِ معنای انتزاعی» چه نکتهای مهم است؟
برای معنای کلیِ خوب یا نو میتوان das Gute و etwas Neues آورد. پس از etwas/nichts در این کاربرد، صفت بزرگ و با پایان مناسب میآید: nichts Wichtiges. این گروه لزوماً به شخص اشاره نمیکند؛ با اسمهای شخصی مانند der Neue یکسان تفسیرش نکن.
در «شکل فعلی و مرجعِ اسمی» چه نکتهای مهم است؟
Die Reisenden از participle ساخته شده ولی در جمله به افراد اشاره میکند. شکلِ اسمی زمانِ کامل یا استمراریِ مستقل نمی‌سازد. جنسِ دستوری، تعداد و حالت از کاربرد آن در جمله تعیین میشوند؛ برای فهم معنی، فعالیتِ ریشه را همراه با مرجع و بافت بخوان.
با حساب رایگان، درس‌های خوانده‌شده و نتیجهٔ آزمونت را نگه دار.
ثبت‌نام رایگان و ادامه