در پایان این درس می‌توانم…
- شرط واقعی و باز
- فرض حال و آینده
- شرط و نتیجهٔ گذشته
- شرط بدون wenn
- شرط منفی و استثنا
- شرط زمانی و نتیجهٔ ترکیبی
توضیح ساده
شرط واقعی، احتمالی، رسمی و خلاف‌واقع را با wenn، falls، sofern، vorausgesetzt، sollte و Konjunktiv II بیان کنید و شرط بدون جمله وابسته را نیز بشناسید.
شرط واقعی و باز
Wenn و falls با شرطِ ممکن Indikativ میگیرند: Wenn es regnet, bleiben wir zu Hause. در وابسته فعل صرفشده پایان میآید؛ در نتیجهٔ اصلی فعل دوم است. Falls معمولاً شرط را برجسته میکند، ولی آن را با درصد احتمالِ ثابت تعریف نکن.
فرض حال و آینده
برای وضعیت فرضی، Konjunktiv II به کار میرود: Wenn ich reich wäre, würde ich reisen. این جمله ممکن است دربارهٔ حال یا آینده باشد. Würde صرف میشود و فعل اصلی مصدر میماند؛ در شرط نیز hätte/wäre یا شکل مناسب دیگر را با فاعل هماهنگ کن.
شرط و نتیجهٔ گذشته
گذشتهٔ خلاف واقع با hätte/wäre و Partizip II ساخته میشود: Wenn ich gelernt hätte, hätte ich bestanden. بعد از شرطِ آغازین ویرگول میآید و نتیجه با فعل صرفشده شروع میشود. زمان و عاملِ هر بخش را در بازنویسی حفظ کن.
شرط بدون wenn
شرط میتواند با فعل آغاز شود: Hätte ich Zeit, käme ich mit؛ Regnet es, bleiben wir drinnen. این آغازِ فعلی در این کاربرد شرط است، نه سؤالِ جدا. بخش نتیجه میتواند با dann هم روشن شود؛ علامت سؤال را صرفاً بهخاطر فعلِ اول اضافه نکن.
شرط منفی و استثنا
Es sei denn در شرطِ استثنایی رایج است: Wir gehen, es sei denn, es regnet. اگر dass بیاید، ترتیب وابسته لازم است: es sei denn, dass es regnet. شرط منفی و نفیِ نتیجه را یکی ندان؛ دامنهٔ نفی تعیین میکند چه چیزی استثنا شده است.
شرط زمانی و نتیجهٔ ترکیبی
شرط و نتیجه میتوانند زمان متفاوت داشته باشند: Wenn ich damals mehr gelernt hätte, wäre ich heute sicherer. Wenn همچنین میتواند «وقتی» معنی دهد؛ تشخیص شرطی یا زمانی بودن به رابطهٔ ایدهها وابسته است. اسمگذاری «نوع اول/دوم» جای بررسیِ واقعیِ زمان و معنی را نمیگیرد.
جدول راهنمای کاربرد
| ساخت یا کاربرد | نمونه در زبان هدف |
|---|---|
| شرط واقعی و باز | Wenn es morgen regnet, bleiben wir zu Hause. |
| فرض حال و آینده | Wenn ich reich wäre, würde ich weniger arbeiten. |
| شرط و نتیجهٔ گذشته | Wenn ich gelernt hätte, hätte ich bestanden. |
| شرط بدون wenn | Hätte ich mehr Zeit, würde ich mitkommen. |
| شرط منفی و استثنا | Wir gehen spazieren, es sei denn, es regnet. |
| معنی در بافت | Wenn es morgen regnet, nehmen wir den Bus. |
فرمول گرامر
شرط واقعی و باز
Wenn/Falls + Subjekt + ... + finites Verb, finites Verb + Subjekt + ...Falls du Zeit hast, kommst du mit.
شرط و نتیجهٔ گذشته
Wenn + Subjekt + ... + Partizip II + hätte/wäre, hätte/wäre + Subjekt + ... + Partizip IIWenn ich früher gegangen wäre, hätte ich den Zug erreicht.
قانون‌های اصلی
- 1
شرط واقعی و باز
Wenn و falls با شرطِ ممکن Indikativ میگیرند: Wenn es regnet, bleiben wir zu Hause. در وابسته فعل صرفشده پایان میآید؛ در نتیجهٔ اصلی فعل دوم است. Falls معمولاً شرط را برجسته میکند، ولی آن را با درصد احتمالِ ثابت تعریف نکن.
- 2
فرض حال و آینده
برای وضعیت فرضی، Konjunktiv II به کار میرود: Wenn ich reich wäre, würde ich reisen. این جمله ممکن است دربارهٔ حال یا آینده باشد. Würde صرف میشود و فعل اصلی مصدر میماند؛ در شرط نیز hätte/wäre یا شکل مناسب دیگر را با فاعل هماهنگ کن.
- 3
شرط و نتیجهٔ گذشته
گذشتهٔ خلاف واقع با hätte/wäre و Partizip II ساخته میشود: Wenn ich gelernt hätte, hätte ich bestanden. بعد از شرطِ آغازین ویرگول میآید و نتیجه با فعل صرفشده شروع میشود. زمان و عاملِ هر بخش را در بازنویسی حفظ کن.
- 4
شرط بدون wenn
شرط میتواند با فعل آغاز شود: Hätte ich Zeit, käme ich mit؛ Regnet es, bleiben wir drinnen. این آغازِ فعلی در این کاربرد شرط است، نه سؤالِ جدا. بخش نتیجه میتواند با dann هم روشن شود؛ علامت سؤال را صرفاً بهخاطر فعلِ اول اضافه نکن.
- 5
شرط منفی و استثنا
Es sei denn در شرطِ استثنایی رایج است: Wir gehen, es sei denn, es regnet. اگر dass بیاید، ترتیب وابسته لازم است: es sei denn, dass es regnet. شرط منفی و نفیِ نتیجه را یکی ندان؛ دامنهٔ نفی تعیین میکند چه چیزی استثنا شده است.
- 6
شرط زمانی و نتیجهٔ ترکیبی
شرط و نتیجه میتوانند زمان متفاوت داشته باشند: Wenn ich damals mehr gelernt hätte, wäre ich heute sicherer. Wenn همچنین میتواند «وقتی» معنی دهد؛ تشخیص شرطی یا زمانی بودن به رابطهٔ ایدهها وابسته است. اسمگذاری «نوع اول/دوم» جای بررسیِ واقعیِ زمان و معنی را نمیگیرد.
مثال‌های کاربردی
Wenn ich Zeit habe, komme ich mit.
اگر وقت داشته باشم، همراه می‌آیم.
Falls du Hilfe brauchst, ruf mich an.
اگر کمکی لازم داشتی، با من تماس بگیر.
Sofern alle zustimmen, beginnen wir morgen.
به شرط موافقت همه، فردا شروع می‌کنیم.
Hätte ich mehr Zeit, würde ich öfter kochen.
اگر وقت بیشتری داشتم، بیشتر آشپزی می‌کردم.
Wenn ich das gewusst hätte, wäre ich früher gekommen.
اگر این را می‌دانستم، زودتر می‌آمدم.
Du kannst bleiben, vorausgesetzt, du bist leise.
می‌توانی بمانی، به شرط اینکه ساکت باشی.
Ohne deine Hilfe hätte ich es nicht geschafft.
بدون کمک تو موفق نمی‌شدم.
Sollte es regnen, findet das Konzert drinnen statt.
اگر باران ببارد، کنسرت داخل سالن برگزار میشود.
Es sei denn, du hast einen besseren Plan.
مگر اینکه برنامه بهتری داشته باشی.
Je früher wir starten, desto schneller sind wir da.
هرچه زودتر حرکت کنیم، سریع‌تر می‌رسیم.
اشتباهات رایج
- ❌ Wenn es morgen regnen, bleiben wir zu Hause. ✅ Wenn es morgen regnet, bleiben wir zu Hause.
- ❌ Wenn ich reich wärst, würde ich weniger arbeiten. ✅ Wenn ich reich wäre, würde ich weniger arbeiten.
- ❌ Wenn ich gelernt hättest, hätte ich bestanden. ✅ Wenn ich gelernt hätte, hätte ich bestanden.
- ❌ Hätten ich mehr Zeit, würde ich mitkommen. ✅ Hätte ich mehr Zeit, würde ich mitkommen.
- ❌ Wir gehen spazieren, es sei weil, es regnet. ✅ Wir gehen spazieren, es sei denn, es regnet.
- ❌ Wenn es morgen regnet, nehmen wir den Bus. → فرض دور از واقعیتِ حال یا آینده با Konjunktiv II ✅ Wenn es morgen regnet, nehmen wir den Bus. → شرط باز با پیامدِ ممکن
نکته‌های یادگیری
- Es sei denn در شرطِ استثنایی رایج است: Wir gehen, es sei denn, es regnet. اگر dass بیاید، ترتیب وابسته لازم است: es sei denn, dass es regnet. شرط منفی و نفیِ نتیجه را یکی ندان؛ دامنهٔ نفی تعیین میکند چه چیزی استثنا شده است.
- شرط و نتیجه میتوانند زمان متفاوت داشته باشند: Wenn ich damals mehr gelernt hätte, wäre ich heute sicherer. Wenn همچنین میتواند «وقتی» معنی دهد؛ تشخیص شرطی یا زمانی بودن به رابطهٔ ایدهها وابسته است. اسمگذاری «نوع اول/دوم» جای بررسیِ واقعیِ زمان و معنی را نمیگیرد.
کاربرد در متن خودت
شش جملهٔ تازه دربارهٔ زندگی، تجربه یا دیدگاه خودت بنویس. از قواعد و جدول کمک بگیر و دلیلِ انتخاب ساخت را بررسی کن. نمونه‌ها برای راهنمایی‌اند؛ لازم نیست تمام شکل‌ها را در یک متن جا بدهی. فعالیت خودارزیابی است؛ نمرهٔ آزمون جدا ثبت میشود.
- با «شرط واقعی و باز»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- با «فرض حال و آینده»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- با «شرط و نتیجهٔ گذشته»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- با «شرط بدون wenn»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- با «شرط منفی و استثنا»، یک مثال تازه دربارهٔ یک موقعیت واقعی یا فرضی بساز.
- دو مثال خودت را از نظر ساخت و معنی مقایسه کن و تفاوتشان را توضیح بده.
نمونه را ببین
Wenn ich Zeit habe, komme ich mit. Falls du Hilfe brauchst, ruf mich an. Sofern alle zustimmen, beginnen wir morgen. Hätte ich mehr Zeit, würde ich öfter kochen. Wenn ich das gewusst hätte, wäre ich früher gekommen. Du kannst bleiben, vorausgesetzt, du bist leise.
خودت بررسی کن
- معنیِ مورد نظرم با ساخت انتخابی هماهنگ است.
- فاعل، شکل فعل، حالت/حرف اضافه و ترتیب کلمات را کنترل کردم.
- نمونه را به بافت خودم تغییر دادم و استثناهای درس را در نظر گرفتم.
حالا خودت امتحان کن
دو سؤال را بدون حساب حل کن. با ثبت‌نام رایگان، تمرین را ادامه بده و نتیجه و پیشرفتت را ذخیره کن.
گرامرهای مرتبط
سؤال‌های رایج
در «شرط واقعی و باز» چه نکتهای مهم است؟
Wenn و falls با شرطِ ممکن Indikativ میگیرند: Wenn es regnet, bleiben wir zu Hause. در وابسته فعل صرفشده پایان میآید؛ در نتیجهٔ اصلی فعل دوم است. Falls معمولاً شرط را برجسته میکند، ولی آن را با درصد احتمالِ ثابت تعریف نکن.
در «فرض حال و آینده» چه نکتهای مهم است؟
برای وضعیت فرضی، Konjunktiv II به کار میرود: Wenn ich reich wäre, würde ich reisen. این جمله ممکن است دربارهٔ حال یا آینده باشد. Würde صرف میشود و فعل اصلی مصدر میماند؛ در شرط نیز hätte/wäre یا شکل مناسب دیگر را با فاعل هماهنگ کن.
در «شرط و نتیجهٔ گذشته» چه نکتهای مهم است؟
گذشتهٔ خلاف واقع با hätte/wäre و Partizip II ساخته میشود: Wenn ich gelernt hätte, hätte ich bestanden. بعد از شرطِ آغازین ویرگول میآید و نتیجه با فعل صرفشده شروع میشود. زمان و عاملِ هر بخش را در بازنویسی حفظ کن.
در «شرط بدون wenn» چه نکتهای مهم است؟
شرط میتواند با فعل آغاز شود: Hätte ich Zeit, käme ich mit؛ Regnet es, bleiben wir drinnen. این آغازِ فعلی در این کاربرد شرط است، نه سؤالِ جدا. بخش نتیجه میتواند با dann هم روشن شود؛ علامت سؤال را صرفاً بهخاطر فعلِ اول اضافه نکن.
در «شرط منفی و استثنا» چه نکتهای مهم است؟
Es sei denn در شرطِ استثنایی رایج است: Wir gehen, es sei denn, es regnet. اگر dass بیاید، ترتیب وابسته لازم است: es sei denn, dass es regnet. شرط منفی و نفیِ نتیجه را یکی ندان؛ دامنهٔ نفی تعیین میکند چه چیزی استثنا شده است.
در «شرط زمانی و نتیجهٔ ترکیبی» چه نکتهای مهم است؟
شرط و نتیجه میتوانند زمان متفاوت داشته باشند: Wenn ich damals mehr gelernt hätte, wäre ich heute sicherer. Wenn همچنین میتواند «وقتی» معنی دهد؛ تشخیص شرطی یا زمانی بودن به رابطهٔ ایدهها وابسته است. اسمگذاری «نوع اول/دوم» جای بررسیِ واقعیِ زمان و معنی را نمیگیرد.
با حساب رایگان، درس‌های خوانده‌شده و نتیجهٔ آزمونت را نگه دار.
ثبت‌نام رایگان و ادامه