در پایان این درس می‌توانم…
- به کار ببرم: قانون ۱: فعل صرف‌شده + zu + مصدر
- به کار ببرم: قانون ۲: zu درست قبل از مصدر ساده میآید
- به کار ببرم: قانون ۳: در فعل جداشدنی، zu داخل فعل قرار میگیرد
- به کار ببرم: قانون ۴: بعد از فعلهای مُدال zu نمی‌آید
- مرز کاربرد، استثنا و تفاوت معنی
توضیح ساده
مصدر با zu چیست؟
در آلمانی گاهی در یک جمله دو عمل داریم. فعل اصلی جمله صرف میشود، اما فعل دوم به شکل مصدر میآید. در بسیاری از این ساختارها قبل از مصدر از zu استفاده می‌کنیم. برای مثال در جمله «Ich versuche, mehr zu lesen.» فعل versuche صرف شده است و lesen به صورت zu lesen آمده است. معنی جمله این است که «سعی می‌کنم بیشتر مطالعه کنم.»
چه زمانی از zu + Infinitiv استفاده می‌کنیم؟
در سطح A2 مهم‌ترین کاربرد، بعد از بعضی فعل‌ها و عبارت‌هایی است که درباره برنامه، تلاش، امید، فراموش کردن، شروع یا علاقه به انجام کاری صحبت می‌کنند. فعل‌هایی مانند versuchen، hoffen، planen و vergessen اغلب می‌توانند با یک ساختار مصدر همراه شوند. همچنین عبارت‌هایی مانند Zeit haben، Lust haben و Es ist wichtig نیز معمولاً با zu + Infinitiv ساخته می‌شوند.
جایگاه zu در جمله
در فعلهای معمولی، zu مستقیماً قبل از مصدر قرار میگیرد: zu lernen، zu arbeiten، zu schlafen. کل بخش مصدر معمولاً در انتهای جمله قرار میگیرد. بنابراین می‌گوییم: «Ich versuche, jeden Tag Deutsch zu lernen.»
zu با فعلهای جداشدنی
اگر مصدر یک فعل جداشدنی باشد، zu بین پیشوند و بخش اصلی فعل قرار میگیرد. برای مثال aufstehen به aufzustehen، einkaufen به einzukaufen و anrufen به anzurufen تبدیل میشود. این تفاوت مهم است، چون نمی‌گوییم zu aufstehen.
چه زمانی zu استفاده نمی‌شود؟
بعد از فعلهای مُدال مانند können، müssen، wollen، sollen، dürfen و mögen معمولاً zu نمی‌آید. برای مثال می‌گوییم «Ich muss arbeiten.» نه «Ich muss zu arbeiten.» در این درس تمرکز روی ساختارهای رایج A2 است و استثناهای پیشرفته‌تر در مراحل بعدی بررسی می‌شوند.
مرز کاربرد، استثنا و تفاوت معنی
ساخت را با فعلِ اول یاد بگیر: versuchen/planen + zu-infinitive، اما können/müssen/wollen بدون zu. فعل جداشدنی anzurufen یکپارچه نوشته میشود. ضمیر بازتابی پیش از مصدر میآید: sich zu freuen. گروه مصدرِ جمله‌مانند را با ویرگول جدا می‌کنیم؛ قاعدهٔ جاریِ ۲۰۲۴ آن را روشن‌تر و الزامی کرده است. جزءِ یک گزارهٔ مرکب را با جملهٔ مصدری یکی ندان: Er scheint zu schlafen از الگوی دیگری است. این درس بر گروه‌های سادهٔ نمونه تمرکز دارد.
جدول راهنمای کاربرد
جدول، الگوهای نمونه را نشان می‌دهد. معنی گزینه‌های معنایی با زبان رابط هماهنگ است؛ ترجمهٔ جمله‌ها در بخش مثال‌ها آمده است.
| ساخت یا کاربرد | نمونه در زبان هدف |
|---|---|
| قانون ۲: zu درست قبل از مصدر ساده میآید | Ich versuche, Deutsch zu lernen. |
| قانون ۳: در فعل جداشدنی، zu داخل فعل قرار میگیرد | Ich habe vergessen, Anna anzurufen. |
| قانون ۴: بعد از فعلهای مُدال zu نمی‌آید | Ich möchte Deutsch lernen. |
| فعل اول صرف میشود، فعل دوم مصدر است | Ich habe Zeit, dir zu helfen. |
| مرز کاربرد، استثنا و تفاوت معنی | Sie hat einen Grund, sich zu freuen. |
| گروه مصدری معمولاً در پایان است | Es ist schön, hier zu bleiben. |
فرمول گرامر
ساختار پایه
Subjekt + konjugiertes Verb + ..., zu + InfinitivIch versuche, mehr zu lesen.
با عبارت اسمی
Subjekt + haben + Zeit/Lust + ..., zu + InfinitivIch habe Lust, heute zu kochen.
با صفت
Es ist + Adjektiv + ..., zu + InfinitivEs ist wichtig, genug zu schlafen.
فعل جداشدنی
Trennbares Präfix + zu + Infinitiv (auf + zu + stehen → aufzustehen)Ich versuche, früh aufzustehen.
ساختار منفی
..., nicht + zu + InfinitivIch versuche, nicht zu spät zu kommen.
سؤال
Konjugiertes Verb + Subjekt + ..., zu + Infinitiv?Versuchst du, mehr Gemüse zu essen?
قانون‌های اصلی
- 1
فعل اول صرف میشود، فعل دوم مصدر است
فعل جملهٔ اصلی بر اساس شخص و زمان صرف میشود؛ عمل دوم به صورت مصدر میآید: Ich versuche, mehr zu schlafen. در این مثال versuche با ich هماهنگ است و schlafen مصدر باقی میماند.
- 2
قانون ۲: zu درست قبل از مصدر ساده میآید
برای فعلهای غیرجداشدنی و فعلهای ساده، ساختار معمول به شکل zu lernen، zu machen، zu besuchen و zu verstehen است.
- 3
گروه مصدری معمولاً در پایان است
عملی که با zu + Infinitiv بیان میشود معمولاً در پایان جمله میآید: Wir planen, im Sommer nach Berlin zu fahren.
- 4
قانون ۳: در فعل جداشدنی، zu داخل فعل قرار میگیرد
در فعلهای جداشدنی، zu بین پیشوند و ریشه فعل قرار میگیرد: aufstehen → aufzustehen، einkaufen → einzukaufen، anrufen → anzurufen.
- 5
قانون ۴: بعد از فعلهای مُدال zu نمی‌آید
با können، müssen، wollen، sollen، dürfen و mögen مصدر بدون zu استفاده میشود: Ich kann schwimmen. Wir müssen gehen.
- 6
قانون ۵: منفی کردن معمولاً با nicht انجام میشود
اگر بخواهیم خودِ عمل دوم را منفی کنیم، nicht معمولاً قبل از بخش مصدر قرار میگیرد: Ich versuche, heute nicht zu spät zu kommen.
- 7
قانون ۷: گروه مصدری در سؤال نیز معمولاً در پایان میآید
در سؤال هم گروه مصدری معمولاً در پایان جمله قرار میگیرد: Versuchst du, mehr Wasser zu trinken? یعنی «آیا سعی میکنی آب بیشتری بنوشی؟».
- 8
مرز کاربرد، استثنا و تفاوت معنی
ساخت را با فعلِ اول یاد بگیر: versuchen/planen + zu-infinitive، اما können/müssen/wollen بدون zu. فعل جداشدنی anzurufen یکپارچه نوشته میشود. ضمیر بازتابی پیش از مصدر میآید: sich zu freuen. گروه مصدرِ جمله‌مانند را با ویرگول جدا می‌کنیم؛ قاعدهٔ جاریِ ۲۰۲۴ آن را روشن‌تر و الزامی کرده است. جزءِ یک گزارهٔ مرکب را با جملهٔ مصدری یکی ندان: Er scheint zu schlafen از الگوی دیگری است. این درس بر گروه‌های سادهٔ نمونه تمرکز دارد.
مثال‌های کاربردی
Ich versuche, jeden Tag Deutsch zu lernen.
سعی می‌کنم هر روز آلمانی یاد بگیرم.
بعد از versuchen عمل دوم با zu + Infinitiv بیان شده است.
Wir planen, im Sommer nach Berlin zu fahren.
برنامه داریم تابستان به برلین برویم.
fahren عمل برنامه‌ریزی‌شده است و به صورت zu fahren آمده است.
Sie hofft, bald eine neue Wohnung zu finden.
او امیدوار است به‌زودی یک خانه جدید پیدا کند.
بعد از hoffen می‌توان عمل مورد انتظار را با مصدر و zu بیان کرد.
Ich habe vergessen, die Tür zu schließen.
فراموش کردم در را ببندم.
کاری که فراموش شده با zu schließen بیان میشود.
Es ist wichtig, genug Wasser zu trinken.
مهم است که به اندازه کافی آب بنوشیم.
بعد از عبارت Es ist wichtig می‌توان از zu + Infinitiv استفاده کرد.
Ich habe heute keine Zeit, zu kochen.
امروز وقت آشپزی کردن ندارم.
عبارت Zeit haben می‌تواند با مصدر دارای zu همراه شود.
Hast du Lust, heute Abend spazieren zu gehen?
دوست داری امشب برای پیاده‌روی بروی؟
بعد از Lust haben، عمل موردنظر با zu + Infinitiv بیان میشود.
Er versucht, jeden Morgen früh aufzustehen.
او سعی می‌کند هر صبح زود از خواب بلند شود.
aufstehen جداشدنی است، بنابراین zu داخل فعل قرار میگیرد: aufzustehen.
Wir versuchen, am Wochenende einzukaufen.
سعی می‌کنیم آخر هفته خرید کنیم.
در فعل جداشدنی einkaufen، شکل مصدر با zu برابر einzukaufen است.
Ich versuche, heute nicht zu spät zu kommen.
سعی می‌کنم امروز دیر نرسم.
برای منفی کردن عمل kommen، nicht قبل از zu spät zu kommen قرار گرفته است.
Versuchst du, weniger Zucker zu essen?
آیا سعی میکنی شکر کمتری بخوری؟
در جمله پرسشی نیز بخش zu essen در انتهای ساختار باقی مانده است.
Ich muss morgen früh arbeiten.
فردا صبح باید کار کنم.
بعد از فعل مُدال müssen از zu استفاده نمی‌کنیم.
اشتباهات رایج
- ❌ Ich versuche, Deutsch dass lernen. ✅ Ich versuche, Deutsch zu lernen.
- ❌ Ich habe vergessen, Anna zu anrufen. ✅ Ich habe vergessen, Anna anzurufen.
- ❌ Ich möchte Deutsch zu lernen. ✅ Ich möchte Deutsch lernen.
- ❌ Ich habe Zeit, dir dass helfen. ✅ Ich habe Zeit, dir zu helfen.
- ❌ Sie hat einen Grund, zu sich freuen. ✅ Sie hat einen Grund, sich zu freuen.
- ❌ Es ist schön, hier bleiben zu. ✅ Es ist schön, hier zu bleiben.
نکته‌های یادگیری
- ابتدا فعل اصلی صرف‌شده را پیدا کن؛ فعل دوم معمولاً به صورت مصدر در انتهای جمله قرار میگیرد.
- ساختارهای پرکاربرد را به صورت ترکیبی یاد بگیر: versuchen, ... zu؛ hoffen, ... zu؛ planen, ... zu؛ vergessen, ... zu.
- برای فعلهای جداشدنی، شکل مصدر با zu را جداگانه تمرین کن: aufzustehen، anzurufen، einzukaufen.
- هر وقت فعل مُدال دیدی، قبل از اضافه کردن zu مکث کن؛ بعد از افعال مُدال معمولاً zu استفاده نمی‌شود.
- برای جمله‌سازی ابتدا یک جمله ساده بساز و سپس هدف یا عمل دوم را با zu + Infinitiv به آن اضافه کن.
- در گفتار و نوشتار روزمره، ساختارهای zu + Infinitiv برای بیان برنامه، قصد، تلاش و ارزیابی یک کار بسیار رایج‌اند.
کاربرد در متن خودت
شش جملهٔ مرتبط دربارهٔ زندگی، برنامه یا تجربهٔ خودت بنویس و از هر الگوی جدول یک بار استفاده کن. برای هر جمله، دلیلِ انتخاب ساخت را با قواعد همین درس بررسی کن. این فعالیت خودارزیابی است؛ نمرهٔ آزمون چهارگزینه‌ای جدا ثبت میشود.
- با الگوی 1 جدول، یک جملهٔ تازه دربارهٔ خودت بساز.
- با الگوی 2 جدول، یک جملهٔ تازه دربارهٔ خودت بساز.
- با الگوی 3 جدول، یک جملهٔ تازه دربارهٔ خودت بساز.
- با الگوی 4 جدول، یک جملهٔ تازه دربارهٔ خودت بساز.
- با الگوی 5 جدول، یک جملهٔ تازه دربارهٔ خودت بساز.
- با الگوی 6 جدول، یک جملهٔ تازه دربارهٔ خودت بساز.
نمونه را ببین
Ich versuche, Deutsch zu lernen. Ich habe vergessen, Anna anzurufen. Ich möchte Deutsch lernen. Ich habe Zeit, dir zu helfen. Sie hat einen Grund, sich zu freuen. Es ist schön, hier zu bleiben.
خودت بررسی کن
- معنیِ مورد نظرم با ساخت انتخابی هماهنگ است.
- فاعل، شکل فعل، حالت/حرف اضافه و ترتیب کلمات را کنترل کردم.
- نمونه را به بافت خودم تغییر دادم و استثناهای درس را در نظر گرفتم.
حالا خودت امتحان کن
دو سؤال را بدون حساب حل کن. با ثبت‌نام رایگان، تمرین را ادامه بده و نتیجه و پیشرفتت را ذخیره کن.
گرامرهای مرتبط
واژگان مرتبط در دیکشنری
سؤال‌های رایج
برای «فعل اول صرف میشود، فعل دوم مصدر است» به چه چیزی دقت کنم؟
فعل جملهٔ اصلی بر اساس شخص و زمان صرف میشود؛ عمل دوم به صورت مصدر میآید: Ich versuche, mehr zu schlafen. در این مثال versuche با ich هماهنگ است و schlafen مصدر باقی میماند.
برای «قانون ۲: zu درست قبل از مصدر ساده میآید» به چه چیزی دقت کنم؟
برای فعلهای غیرجداشدنی و فعلهای ساده، ساختار معمول به شکل zu lernen، zu machen، zu besuchen و zu verstehen است.
برای «گروه مصدری معمولاً در پایان است» به چه چیزی دقت کنم؟
عملی که با zu + Infinitiv بیان میشود معمولاً در پایان جمله میآید: Wir planen, im Sommer nach Berlin zu fahren.
برای «قانون ۳: در فعل جداشدنی، zu داخل فعل قرار میگیرد» به چه چیزی دقت کنم؟
در فعلهای جداشدنی، zu بین پیشوند و ریشه فعل قرار میگیرد: aufstehen → aufzustehen، einkaufen → einzukaufen، anrufen → anzurufen.
برای «قانون ۴: بعد از فعلهای مُدال zu نمی‌آید» به چه چیزی دقت کنم؟
با können، müssen، wollen، sollen، dürfen و mögen مصدر بدون zu استفاده میشود: Ich kann schwimmen. Wir müssen gehen.
برای «قانون ۵: منفی کردن معمولاً با nicht انجام میشود» به چه چیزی دقت کنم؟
اگر بخواهیم خودِ عمل دوم را منفی کنیم، nicht معمولاً قبل از بخش مصدر قرار میگیرد: Ich versuche, heute nicht zu spät zu kommen.
برای «قانون ۷: گروه مصدری در سؤال نیز معمولاً در پایان میآید» به چه چیزی دقت کنم؟
در سؤال هم گروه مصدری معمولاً در پایان جمله قرار میگیرد: Versuchst du, mehr Wasser zu trinken? یعنی «آیا سعی میکنی آب بیشتری بنوشی؟».
برای «مرز کاربرد، استثنا و تفاوت معنی» به چه چیزی دقت کنم؟
ساخت را با فعلِ اول یاد بگیر: versuchen/planen + zu-infinitive، اما können/müssen/wollen بدون zu. فعل جداشدنی anzurufen یکپارچه نوشته میشود. ضمیر بازتابی پیش از مصدر میآید: sich zu freuen. گروه مصدرِ جمله‌مانند را با ویرگول جدا می‌کنیم؛ قاعدهٔ جاریِ ۲۰۲۴ آن را روشن‌تر و الزامی کرده است. جزءِ یک گزارهٔ مرکب را با جملهٔ مصدری یکی ندان: Er scheint zu schlafen از الگوی دیگری است. این درس بر گروه‌های سادهٔ نمونه تمرکز دارد.
با حساب رایگان، درس‌های خوانده‌شده و نتیجهٔ آزمونت را نگه دار.
ثبت‌نام رایگان و ادامه