Հռետորական քերականություն․ քերականական ընտրություն համոզման և տոնի համար

Ի՞նչ է հռետորական քերականությունը Բարձր մակարդակում քերականական ճիշտ լինելը բավարար չէ։ Կարևոր է նաև հասկանալ, թե ինչու է խոսողը կամ գրողը ընտրում հենց տվյալ կառուցվածքը։ Օրինակ՝ You are wrong և It would be difficult to justify that conclusion կարող են արտահայտել նույն անհամաձայնությունը, բայց առաջինը շատ ավելի ուղիղ է, իսկ երկրորդը՝ դիվանագիտական և վերլուծական։ Հռետորական քերականությունը ուսումնասիրում է, թե ինչպես են քերականական ձևերը փոխում շեշտադրումը, վստահության աստիճանը, քաղաքավարությունը, հեռավորությունը և ազդեցությունը լսարանի վրա։ Modality՝ վստահության աստիճանը կառավարելու համար Մոդալ բայերն ու հարակից կառույցները ցույց են տալիս, թե որքան վստահ, հնարավոր, անհրաժեշտ կամ ցանկալի է խոսողը համարում որևէ միտք։ Must, cannot և will սովորաբար ավելի ուժեղ դիրքորոշում են արտահայտում, քան may, might կամ could։ C2 մակարդակում կարևոր է ոչ միայն իմանալ այս ձևերը, այլ նաև դրանց ուժը համապատասխանեցնել առկա ապացույցներին։ Hedging և boosting Hedging-ը մեղմացնում է պնդումը և նվազեցնում անհիմն բացարձակությունը։ Այդ նպատակով հաճախ օգտագործվում են may, might, appears to, tends to, seems to և is likely to։ Boosting-ը, հակառակը, ուժեղացնում է դիրքորոշումը՝ clearly, undoubtedly, there can be little doubt that կամ cannot reasonably be denied ձևերի միջոցով։ Բարձր մակարդակի լավ գրավոր խոսքը սովորաբար համադրում է տարբեր աստիճանի վստահություն, այլ ոչ թե բոլոր պնդումները ներկայացնում նույն ուժով։ Ակտիվ և պասիվ կառույցները որպես հռետորական ընտրություն Ակտիվն ու պասիվը նույն իրադարձությունը կարող են ներկայացնել տարբեր ուշադրության կենտրոնով։ The committee rejected the proposal նախադասությունը բացահայտ նշում է գործող անձին և պատասխանատվությունը, մինչդեռ The proposal was rejected ուշադրությունը տեղափոխում է որոշման կամ արդյունքի վրա։ Այս ընտրությունը կարևոր է հատկապես ակադեմիական, պաշտոնական, դիվանագիտական և ինստիտուցիոնալ տեքստերում։ Շեշտադրում cleft-կառույցներով և fronting-ով It is X that... և What matters is... տիպի կառուցվածքները հնարավորություն են տալիս որևէ տարր դարձնել հաղորդագրության հիմնական կենտրոնը։ Fronting-ը նույնպես կարևոր տեղեկությունը տեղափոխում է նախադասության սկիզբ։ Այս ձևերը արդյունավետ են հատկապես հակադրություն, ուղղում կամ առաջնահերթություն ընդգծելու ժամանակ։ Inversion՝ պաշտոնականություն և ուժեղ շեշտադրում ստեղծելու համար Rarely, never, little, under no circumstances կամ not only նման բացասական և սահմանափակող արտահայտություններից հետո անգլերենում հաճախ օգտագործվում է ինվերսիա։ Rarely have we seen... և Not only does this reduce costs... կառույցները ավելի ընդգծված և հաճախ ավելի պաշտոնական են, քան չեզոք տարբերակները։ Concession՝ համոզիչ փաստարկում կառուցելու համար Ուժեղ փաստարկումը միշտ չէ, որ անմիջապես մերժում է հակառակ տեսակետը։ Although..., While it is true that..., Admittedly... և Even though... կառույցները թույլ են տալիս ընդունել հակառակ կողմի հիմնավոր կետը, ապա ցույց տալ, թե ինչու հիմնական դիրքորոշումը շարունակում է ուժի մեջ մնալ։ Այս մոտեցումը հաճախ ավելի հավասարակշռված և վստահելի է հնչում։ Պայմանականներ՝ անուղղակի համոզման համար Պայմանական նախադասությունները թույլ են տալիս ցույց տալ հնարավոր հետևանքները՝ առանց ուղիղ հրահանգի։ If we were to delay the decision, we would risk losing public confidence նախադասությունը պակաս հրամայական է, քան We must not delay the decision, բայց կարող է նույնքան համոզիչ լինել։ C2 մակարդակում հաճախ հանդիպում են նաև ինվերսիոն պայմանականներ, օրինակ՝ Had the warning been taken seriously...։ Հռետորական հարցեր Հռետորական հարցը սովորաբար իրական պատասխան չի ակնկալում։ Այն լսարանին ուղղորդում է դեպի ենթադրվող եզրակացություն։ How can we expect trust without transparency? հարցը ակնարկում է, որ առանց թափանցիկության վստահությունը դժվար է։ Սակայն նման հարցերը պետք է լրացնեն փաստարկը, ոչ թե փոխարինեն ապացույցներին։